Een gedicht van een Amerikaanse CODA:

For my Mother,
A Touch Of Love.

No voice falls upon my ears, only the silent movement of her hands.

What grace and expression I see. Hands that sign in silent wonder, pray with soft and reverent care.

A pride I hold in my mother's silent hands.

A Touch Of Love

With looks and jeering laughter they will never know the beauty of the voices in my mother's silent hands.

Hands that float in meanings bright and clear, the silent beauty of my mother's hands.

"Zij zijn de horenden, die jullie taal hebben geleerd. Ze kunnen lachen en huilen en verhallen vertellen in gebarentaal, net zo goed als jullie. Maar ze kunnen horen. En nu zeggen jullie dat je ze niet nodig hebt, die horenden.

Maar zij waren het die de schimpscheuten en de spot verdroegen van kinderen op de speelplaats die niks van de betekenis van jullie magische gebaren snapten, zij waren het die magische leugens vertelden die jullie wel konden verstaan.

Deze kinderen luisterden naar de geluiden die de oude Chervolet auto maakte, of te kijken of hij goed liep, alsof het kunnen horen ze monteurs maakten.

Deze kinderen zaten tussen jullie en de onderwijzer op ouderavonden. Zij zijn degenen die telefoneerden met de dokter, de man van de verzekering en de loodgieter in de tijd dat er nog geen teksttelefoons waren.

Zij hielpen met brieven schrijven en het ontwarren van je beste Engels tot die verbijsterende regels en poëzie van de taal van horende mensen.

Deze kinderen wisten niet dat iemand jullie geen dove president gunnen (red: deaf president NOW 1988, Gaullaudet). Zij dachten dat jullie ALLES konden doen wat jullie wilden, behalve horen.

Deze kinderen wisten dat jullie met de auto door het hele land kunnen rijden , zonder te verdwalen (of een kaart nodig te hebben) en dat jullie kunnen varen en weten hoe je de grootste vis ter wereld kunt vangen.

Deze kinderen waren de eersten die in jullie geloofden en jullie aanvaardden als mensen die hoorden met hun ogen en spraken met hun handen. Zij waren jullie eerste belangenbehartigers en (P.R.) vertegenwoordigers.

En nu, nu jullie druk bezig zijn met jullie doofheid, willen jullie die horenden niet toelaten tot jullie "alleen-voor-doven", doven eerst, ik ben doof"-activiteiten. Jullie moeten vechten om de baas te zijn over jullie eigen leven, en zij, zij zijn per slot van rekening alleen maar horend.

Maar, denk eraan, dit zijn JULLIE KINDEREN."